जलाउंदैमा झण्डा डग्दैनौ हामी

उ मित्र थियो

 दक्षिणतर्फको
सांध जोडिएको
 छिमेकी मित्र
 र त
सिमा मिच्यो
मित्र ठानी चुप लाग्यौं
 गरेनौ प्रतिकार
 बांध बाध्यो
डुबायो बस्ती
 पु¥यायो क्षती
 सम्हालियौं
उग्र भएनौ उ जस्तै
कुटनितिक पहल ग¥यौं
भयो औचित्यहिन
 र पनि
चित्त बुझायौं
राता राता सारिए जङ्गे पिलरहरु
त्यससलाई पनि पचायौं
उसले पेल्दै गयो
हामी सहंदै गयौं
कमजोरी ठान्यो
हाम्रो उदारतालाई उसले
खेपिरहंदा
प्राकृतिक प्रकोप
नाकाबन्दि उपहार दियो
 यतिवेला
 आफ्नै भूमी
नक्सामा राख्दा
के विरायौं
र विगा¥यौं के उसको
झण्डै जलाउनुपर्ने
राष्ट्रियता चलाउनुपर्ने
नाङ्गो नाच देखाउनुपर्ने
मित्रता केवल
नाटक थियाृे उसको
 पुष्टी ग¥यो
 उदाङ्गो पा¥यो असली नियत
विस्तारवादी चरित्रको
 हामीले त उसलाई
अझै पनि मित्र ठानेका छौं
मित्रतालाई कमजोरी ठाने
जस्तालाई तस्तै जानेका छौं
गोर्खाली वीर हौं डराउंदैनौ
अनावश्यक चलाउंदैनौ
र कराउंदैनौ पनि
असली पहिचान बनाएका छौं
याद गरेकै होला
कप्तान किनलोकलाई भगाएकै हौं
झण्डा जलाएर के भो र
खरानीका कण कणवाट
जन्मिनेछन देशभक्तहरु
हुंकार गर्नेछन
र ध्वस्त पार्नेछन उसका किल्लाहरु