कुटिंदैन ढिकी आज
मैदा खान थाले सव्ले
छाडे खान पिठो आंटो
लोप भयो पानी घट्ट
मिल आयो जताततै
जोतिंदैन गोरु ऐले
हलो जुवा छैन कतै
कता गयो माना पाथी
आरी, कुरुवा, जोख्ने धार्नी
यही रित चल्दै जांदा
को हुन्छ र मोही पार्ने
कमै छन यतिवेला
खुर्पेटोको नाम सुन्ने
पेशा छैन कतै पनि
सुकुल र गुन्द्री बुन्ने
डोको, नाम्लो, डालो पनि
गुमनाम हुंदै गाछ
आधुनिक हुन खोज्दा
पहिचान लोप भाछ
No comments:
Post a Comment