एउटा बेवारिसी लास

उमेरले असी नाघीसकेको

एउटा बेवारीसी लास

सडक पेटीमा लम्पसार छ

नाताले बराजु भैसकेका

नाती,पनाती,खनाती देखीसकेका उनि

 सडक पेटीमा

नाताबिहीन अवस्थामा ढलीरहेको छन

सायद एउटा कुकुरको अवसान पनि

त्यो स्तरको नहोला

कैयौंको घरवार बसाईदिने उनी

आकासमुनी मृत्युवरण गरीरहेका छन

सडकपेटी उनको मृत्युशैंया बनेको छ

सायद छोरो अमेरीकामा होला

छोरी जापानमा होली

नाती,नातीना डाक्टर होलान

ईन्जीनियर होलान

पाईलट होलान

नातागोता थुप्रै होलान

र पनि अाज

उनको लास एक्लै छ

नितान्त एक्लै

पानी पानी भनेर

कती चीच्याए होलान

छोरालाई कती बोलाए होलान

छोरीलाई कती बोलाए होलान

नाती नातीनी कती सम्झे होलान

र पनि फेरी उनको चीच्याहट

केबल चीच्याहटमै सीमीत रह्यो

सबैथोक भएर पनि

नातागोताबीच रहेर पनि

उनको अन्तिम आवाज सुनीदीने कोही भएन

पानी पीलाउने कोही भएन

आंसु झारीदीने कोही भएन

कतीलाई बसाए

कतिलाई खुवाए

कतिलाई हंसाए

आखीर तीनैले

अन्तिममा रुवाए

नेपाली समाजको यथार्थ हो यो

भोग्नेहरुको भोगाई हो यो

याद गर्नुहोस महाशय

के थाहा

यही भोगाई तपाईंको नहोला भन्ने

आखीर यहांको नियती हो यो