म रुख हुं
म राप र ताप ओढ्छु
र शितलताको बर्को ओढाउंछु
म जलेर खरानी बन्छु
र न्यानो दिन्छु अरुलाई
म काटिन्छु र वास बन्छु
तासिन्छु र खास बन्छु
मासिन्छु र झास बन्छु
म वास बन्छु
गांस बन्छ
श्वास बन्छु
र वदलामा
लास बन्छु
किनकी म रुख हुं
मलाई चिनेनन् मान्छेहरुले
र त
म जङ्गल थिएं
मैदान वनाए
म अमृत थिएं
जहर वनाए
बुझेनन् महत्व
शहर वनाए
म वर्षात थिएं
खडेरी वनाए
मासेर मलाई
घडेरी बनाए
किनकी
म निरिह रुख हुं
म अमूक रुख हुं
फेरी पनि
म रुख नै हुन चाहन्छु
रुख हुनुको मज्जै अर्को छ
हामी रुखहरु
काटिन्छौं काट्दैनौ
मासिन्छौं मास्दैनौ
भासिन्छौं भास्दैनौ
तासिन्छौं तास्दैनौ
रुन्छौं रुवाउंदैनौ
हेपिन्छौं हेप्दैनौ
लुटिन्छौं लुट्दैनौ
बचाउंछौं मार्दैनौ
किनकी
हामी रुख हौं
मान्छे हैनौ
